keşke calvin kadar parlak olsaydım :)

tam vazgeçiyorum, yazamıyorum bitmiyor diyorum. açayım maili anlatayım; ben bu işi kıvıramıyorum hocam, sizi seviyorum ama yazayım falan diye planlar kuruyorum. sonra john'un resmi çıkıveriyor karşıma, facebook'ta bir yerde. onu da yapamıyorum (bu durum tez danışmanına aşık olacak kadar stockholm sendromuna dönüşüyor yalnız!)

inan bilmiyorum, ne yapacağım bilmiyorum. ve son tarih geçiyor. 15 Nisan'a saatler var ve ben pes etmenin yollarını arıyorum.